1989
夕陽之歌 Song of the Sunset
Anita Mui sings of life as a sunset: brilliant but brief, its glow gone once the clouds scatter, and of turning for home too late. Written for A Better Tomorrow III, it became her signature farewell, the last song of her final concerts in 2003.
Find it on YouTubeTone-free lyrics, easy to sing from. Tap a word for its meaning and tones.
ceche斜joengyeung陽moumou無haanhaan限moumou無noinoi奈ziji只jatyat一siksik息gaangaan間caanchaan燦laanlaan爛The setting sun is boundless, yet it blazes only for a moment;
ceoicheui隨wanwan雲haaha霞zimjim漸saansaan散saisai逝heoiheui去dikdik的gwonggwong光coichoi彩batbat不faufau復waanwaan還as the clouds fade, the lost glow never returns.
cichi遲cichi遲ninnin年jyutyut月naannaan難noinoi耐zeje這jatyat一sangsang生dikdik的binbin變waanwaan幻The years drag slowly on; life's changes are hard to bear,
jyuyu如faufau浮wanwan雲zeoijeui聚saansaan散cinchin纏gitgit結zeje這congchong滄songsong桑dikdik的gyungyun倦ngaanngaan顏gathering and scattering like clouds, knotted into this weary, weathered face.
maanmaan漫coengcheung長loulou路zaaujaau驟gokgok覺gwonggwong光jamyam陰teoiteui退gaamgaam減On this long road, suddenly I feel time running out.
funfun歡janyan欣zungjung總dyundyun短zaamjaam暫meimei未zoijoi再faanfaan返Joy is always brief and never comes back.
naana哪gogo個honhon看tautau透ngongo我mungmung夢soengseung想sisi是pingping平daamdaam淡Who could see that all I dreamed of was a simple life?
cangchang曾jyuyu遇soengseung上geigei幾dodo多fungfung風jyuyu雨faanfaan翻I've been through so many storms,
pinpin編zikjik織ngongo我gaaugaau交cocho錯mungmung夢waanwaan幻weaving my tangled dreams.
cangchang曾jyuyu遇neinei你zanjan真samsam心dikdik的beibei臂waanwaan彎I once found your true, open arms,
bunbun伴ngongo我zaujau走gwogwo過waanwaan患naannaan難which carried me through hard times.
banban奔bobo波zungjung中samsam心fuifui灰jiyi意daamdaam淡Rushing about, my heart grew weary and cold;
loulou路soengseung上fanfan紛jiuyiu擾bobo波zitjit折zoijoi再jatyat一waanwaan彎more troubles and setbacks round another bend.
jatyat一tintin天soengseung想soengseung想doudou到gwaigwai歸heoiheui去daandaan但jiyi已maanmaan晚One day I thought of going home, but it was too late.
ceche斜joengyeung陽moumou無haanhaan限moumou無noinoi奈ziji只jatyat一siksik息gaangaan間caanchaan燦laanlaan爛The setting sun is boundless, yet it blazes only for a moment;
ceoicheui隨wanwan雲haaha霞zimjim漸saansaan散saisai逝heoiheui去dikdik的gwonggwong光coichoi彩batbat不faufau復waanwaan還as the clouds fade, the lost glow never returns.
cichi遲cichi遲ninnin年jyutyut月naannaan難noinoi耐zeje這jatyat一sangsang生dikdik的binbin變waanwaan幻The years drag slowly on; life's changes are hard to bear,
jyuyu如faufau浮wanwan雲zeoijeui聚saansaan散cinchin纏gitgit結zeje這congchong滄songsong桑dikdik的gyungyun倦ngaanngaan顏gathering and scattering like clouds, knotted into this weary, weathered face.
maanmaan漫coengcheung長loulou路zaaujaau驟gokgok覺gwonggwong光jamyam陰teoiteui退gaamgaam減On this long road, suddenly I feel time running out.
funfun歡janyan欣zungjung總dyundyun短zaamjaam暫meimei未zoijoi再faanfaan返Joy is always brief and never comes back.
naana哪gogo個honhon看tautau透ngongo我mungmung夢soengseung想sisi是pingping平daamdaam淡Who could see that all I dreamed of was a simple life?
cangchang曾jyuyu遇soengseung上geigei幾dodo多fungfung風jyuyu雨faanfaan翻I've been through so many storms,
pinpin編zikjik織ngongo我gaaugaau交cocho錯mungmung夢waanwaan幻weaving my tangled dreams.
cangchang曾jyuyu遇neinei你zanjan真samsam心dikdik的beibei臂waanwaan彎I once found your true, open arms,
bunbun伴ngongo我zaujau走gwogwo過waanwaan患naannaan難which carried me through hard times.
banban奔bobo波zungjung中samsam心fuifui灰jiyi意daamdaam淡Rushing about, my heart grew weary and cold;
loulou路soengseung上fanfan紛jiuyiu擾bobo波zitjit折zoijoi再jatyat一waanwaan彎more troubles and setbacks round another bend.
jatyat一tintin天soengseung想soengseung想doudou到gwaigwai歸heoiheui去daandaan但jiyi已maanmaan晚One day I thought of going home, but it was too late.
aaa啊tintin天sangsang生gugu孤daandaan單dikdik的ngongo我samsam心amam暗daamdaam淡(Ah) Born to be alone, my heart has dimmed;
loulou路soengseung上fungfung風soengseung霜hukhuk哭siusiu笑zoijoi再jatyat一waanwaan彎wind and frost, tears and laughter, round another bend.
jatyat一tintin天soengseung想soengseung想doudou到gwaigwai歸heoiheui去daandaan但jiyi已maanmaan晚One day I thought of going home, but it was too late.
cangchang曾jyuyu遇soengseung上geigei幾dodo多fungfung風jyuyu雨faanfaan翻I've been through so many storms,
pinpin編zikjik織ngongo我gaaugaau交cocho錯mungmung夢waanwaan幻weaving my tangled dreams.
cangchang曾jyuyu遇neinei你zanjan真samsam心dikdik的beibei臂waanwaan彎I once found your true, open arms,
bunbun伴ngongo我zaujau走gwogwo過waanwaan患naannaan難which carried me through hard times.
banban奔bobo波zungjung中samsam心fuifui灰jiyi意daamdaam淡Rushing about, my heart grew weary and cold;
loulou路soengseung上fanfan紛jiuyiu擾bobo波zitjit折zoijoi再jatyat一waanwaan彎more troubles and setbacks round another bend.
jatyat一tintin天soengseung想soengseung想doudou到gwaigwai歸heoiheui去daandaan但jiyi已maanmaan晚One day I thought of going home, but it was too late.
cangchang曾jyuyu遇soengseung上geigei幾dodo多fungfung風jyuyu雨faanfaan翻I've been through so many storms,
pinpin編zikjik織ngongo我gaaugaau交cocho錯mungmung夢waanwaan幻weaving my tangled dreams.
cangchang曾jyuyu遇neinei你zanjan真samsam心dikdik的beibei臂waanwaan彎I once found your true, open arms,
bunbun伴ngongo我zaujau走gwogwo過waanwaan患naannaan難which carried me through hard times.
banban奔bobo波zungjung中samsam心fuifui灰jiyi意daamdaam淡Rushing about, my heart grew weary and cold;
loulou路soengseung上fanfan紛jiuyiu擾bobo波zitjit折zoijoi再jatyat一waanwaan彎more troubles and setbacks round another bend.
jatyat一tintin天soengseung想soengseung想doudou到gwaigwai歸heoiheui去daandaan但jiyi已maanmaan晚One day I thought of going home, but it was too late.